افق نگاه مترسک پیر

همیشه از غم بود

از بهاری که

تنها

زردی اش از آن اوست...

روزی

مرگ را

نقش خواهند زد:

                      سوداگری بی منطق آب و باران

                      و زمینی که سیراب تر از دریا

                      ثانیه شمار خاموشی ست...