اندوه لحظه های سوخته ی دیروز,نمی گذارد که دستان سردم,کتاب ناتوانی امروزش را ببندد.این چشمان تار,خیال نگریستن به فردا را ندارند!

سردرگم و حیرانم,در قفس خاطرات...

دیگر از آن شبهای پر ستاره خبری نیست

آسمان به تنهایی شب عادت کرده است

و زمین به خاطراتش با ماه,قناعت می کند.