پنجشنبه 17 دی 1388
امید (۲)
زنده باد مرگ
که تو را در چشمانم قاب می کند
و پیچک های بی قرار رویا را
-بی پروا-
پرواز می دهد.
که گوشه های دنج ذهن را تنها نگذاشت
که مبادا در برزخ پر ملال رنگ ها
یخ بزند!
زنده باد مرگ...
جمعه 20 آذر 1388
هوای سرخ درد
کوچه
دیگر رسم سادگی ندارد
و این خیابان
به عطر خون
عادت کرد
من نیز
تا ابد
سوگوار قاصدکان خواهم بود
که سرب و زخم بر تنشان می کوفتند!
پی نوشت :"ببار ای بارون ..ببار ... "
یکشنبه 3 آبان 1388
ذهن سرد
به یاد می آورم این روزها
دیاری را که در آن
سنگ های چروکیده
-گاهی-
به پایم
ایستاده می خواندند.
و هوای سبز سرد
در پریشانی ارواح دلتنگ
سکوت می خواند!
تو در وجود من
عشق می سرودی
تا آن عنکبوت ساده لوح
بدون لبخند من
تنها نماند!
اما من
تو را به یاد دستان یاغی کودکی می انداختم
که نت باران را
به صلابه کشید/.
پی نوشت ۱ : عنکبوت ها رو دوست نداشتم.
پی نوشت ۲: دلم برای خرمگس ها می سوزد! گاهی نیز برای خودمان...
پی نوشت ۳: فکر کنم این شعر تکراریه.اما خب تکرار هم همیشه بد نیست.هست؟
شنبه 4 مهر 1388
قبر زیبا
اگر مدادرنگی های دلخراش تو نبود
برگ برگ لحظه ها
به قامت خشکیده ی من
نمی خندیدند
و آسمان درگیر زمین نمی شد
که ایستاده بمانم!
نقاش ماهری نیستی!
این یعنی مرگ تو
برای آنها که پروانه شان بودی/.
پی نوشت : چرک نویس های پراکنده و بدخط محاصره ام کردند.فکر منظم کردنشون حوصله ام رو سر می بره!
پی نوشت ۲ : بعضی وقتا بارون حرص منو در میاره
سه شنبه 31 شهریور 1388
تکرار
۱۷ سال پیش ; سی و یک شهریور 1372 ; ساعت یک بامداد ; بیمارستان آسیا : زندگی! به چشمانم خوش آمدی!
امروز ; سی و یک شهریور 1388 ; ساعت یک بامداد ; زیر نور خفته ی اتاق : 17 سالگی! به دنیای ناب و دنج من خوش آمدی!
16 سالگی بزرگ! دلم برای تو و حوادث نابت تنگ می شود
جمعه 27 شهریور 1388
امید
به آسمان سرسخت قسم
شکوه چشمان بی قرارت
هوای سبز شهرمان را
فتح خواهد کرد/.
دوشنبه 23 شهریور 1388
قطره های تردید
من شعر هایم را
با آینه می سرایم.
من تو را در آینه ها سرودم!
از آشفتگی من نترس;
من به آینه ها
شک دارم/.
چهارشنبه 18 شهریور 1388
شب های زندگی
از آسمان صدای پروانگی ها می آید و آینه ها سجده می کنند!
زیر سایه ای از ستاره های به خاک افتاده
لبخند را از لغات خدا
گدایی می کنم!
این ذهن شکسته را به یاد آر...
التماس دعـــــــــــــا
شنبه 14 شهریور 1388
سنگر اشک ها
چه خوب که هیچ نسبتی با پینوکیو ندارم!
چون بدون هیچ نگرانی ای می تونم بگم شاد شادم...
پ.ن 1: منی که با هر ستاره خاموش می شوم و با هر فرار آفتاب ، دلم می شکند؛به اندازه ی تمام شاپرک ها،برایت دعا می کنم!
پ.ن 2:کاش می شد از بعضی خاطره ها شکایت کرد و آنها را به انفرادی فرستاد...
پ.ن 3: 32 تا حرف کمه برای اینهمه سردرگمی!
پ.ن 4: این قالب جدید رو نمیدونم نگه دارم یا نه.اگه بهترش رو پیدا کردم عوض میشه.از قبلی خسته شده بودم بعد از دو سال/.
چهارشنبه 4 شهریور 1388
جستجو
من از سرزنش ها بیزارم
وقتی که آسمانم را
تشییع می کنند.
یک جرعه آرامش
- لطفاً -
پی نوشت 1 : شعر را به صلابه کشید/آنکه از نعره خاک,خبر نداشت...
پی نوشت 2 : چقدر این تبلیغات بالای صفحه مسخره ست.راهی برای حذفش نیست؟
1 